Valsheid in geschrifte of onwetendheid

Ongetwijfeld heeft iedereen wel eens gehoord over valsheid in geschrifte… Bijvoorbeeld iemand die niet de juiste gegevens verstrekt bij een ambtelijke instantie, of willens en wetens liegen om enig voordeel er uit te halen. Vaak doet men dit onder het mom iemand te helpen, of men wordt beloond voor deze foute actie.

De justitie kan ongemerkt, bepaalde mensen volgen, die vermoedelijk liegen tegen ambtelijke instanties. Dit komt omdat iemand tegen de lamp loopt, of er gebeuren dingen waardoor onderzoeken noodzakelijk zijn. Wanneer bepaalde vermoedens bestaan, kunnen instanties gevraagd worden gegevens met elkaar te vergelijken.

De plegers van valsheid in geschrifte, zijn vaak mensen die door naïviteit, dingen doen zonder te beseffen wat de consequenties zouden kunnen zijn. De vraag blijft: was het de moeite waard? De justitie laat bewust bepaalde zakken liggen. Diegene die fraude of valsheid in geschrifte gepleegd heeft (onjuiste gegevens omtrent samenwonen of burgerlijke staat, feitelijk woonadres etc), merkt vaak niets, als de overheid niet direct benadeeld wordt. Iemand vervolgen en straffen is een kostbare procedure. Daarom worden veel mensen niet vervolgd en ze denken dat ze de overheid in de maling genomen hebben.

Niets is minder waar, later kunnen ze ineens met deze feiten geconfronteerd worden. Bijvoorbeeld, wanneer de pleger bij de overheid zou willen gaan werken. Het ergste is dat ze niet beseffen dat ze ook de toekomst van hun kinderen hiermee verpesten die niets te maken hebben met het gepleegde feit. Bijvoorbeeld de zoon of dochter van iemand die verdacht wordt van valsheid in geschrifte, kan bepaalde studies niet volgen, of werken als ambtenaar, wanneer een antecedentenonderzoek aan de orde komt.

Soms sta je er bij, je kijkt ernaar met een open mond. Als je verder kijkt zie je een persoon die normaliter zich netjes gedraagt, maar nietsvermoedend dat zij/hij met bepaalde zaken in verband gebracht wordt. Dit is zonde, doodzonde.

Artikel 227a WETBOEK VAN STRAFRECHT
Hij die, anders dan door valsheid in geschrift, opzettelijk niet naar waarheid gegevens verstrekt aan degene door wie of door wiens tussenkomst enige verstrekking of tegemoetkoming wordt verleend, wordt, indien het feit kan strekken tot bevoordeling van zichzelf of een ander, terwijl hij weet of redelijkerwijze moet vermoeden dat de verstrekte gegevens van belang zijn voor de vaststelling van zijn of eens anders recht op die verstrekking of tegemoetkoming dan wel voor de hoogte of de duur van een dergelijke verstrekking of tegemoetkoming, gestraft met gevangenis straf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Levenslang en tercht
Ook hier geschiedenis: voor de eerste keer krijgen, mensen uit de Kaapverdiaanse gemeenschap levenslang.Jammer voor het beeld van deze hardwerkende gemeenschap.

Zo staat het geschreven
De rechtbank in Rotterdam heeft donderdag drie mannen veroordeeld tot een levenslange celstraf voor de drievoudige moord in het Rotterdamse café Inn & Out eind 2005. De straf is gelijk aan de eis van het Openbaar Ministerie.

De mannen drongen eind 2005 zwaarbewapend de kroeg aan de Schiedamsesingel binnen, eisten geld en richtten op het verjaardagsfeest van de eigenaar een bloedbad aan.

In het vonnis gaf de rechter aan dat woorden als “bizar, barbaars en weerzinwekkend” nog tekort bij deze zaak schieten. Het motief is nooit helemaal opgehelderd.

Gekneveld
De barman werd die nacht samen met acht bezoekers in een ruimte voor de toiletten gedwongen, vastgebonden en gekneveld. Een toevallige passant overkwam hetzelfde, omdat hij mogelijk vanaf de straat iets gezien kon hebben.
Om te laten merken dat het de Rotterdammers menens was, haalden zij een van de slachtoffers uit de groep. Vanuit de keuken klonken daarop schoten. “Kijk, dit is de eerste”, riepen zij.
Even later werd iedereen beschoten, met een brandbare vloeistof besprenkeld en stichtten de verdachten brand.

Salvo
De verdachten wilden dat niemand de kroeg levend zou verlaten. Om zeker te zijn dat iedereen dood was, volgde na een eerste salvo uit een machinepistool een tweede. Als een wonder werd niet iedereen dodelijk geraakt.
De anderen hielden zich voor dood om de horrornacht te overleven. Ze waren over elkaar heen gevallen. Het bloed van anderen vloeide over hun lichamen.

Stoïcijns
De twee daders die bij de uitspraak aanwezig waren, de 31-jarige Zé Carlos B. en 32-jarige Elmer P. ondergingen het vonnis stoïcijns. Na de uitspraak applaudiseerde het publiek en ging een golf van ontlading door de zaal. Afwezig waren Fernando P. en José B. De laatste wordt in het Afrikaanse Kaapverdië berecht. Daar bestaat niet de strafrechtelijke mogelijkheid om levenslang uit te spreken.

De advocaten van de daders hadden vrijspraak bepleit, maar de rechter veegde hun pleidooien rigoreus van tafel. Na alle onduidelijkheid over de schutter achtte de rechtbank aan de hand van getuigenverklaringen bewezen dat in elk geval Zé Carlos B. en José B. hadden geschoten.
Elmer P. moedigde het schieten aan en droeg bij aan de escalatie van geweld. Fernando P. was verantwoordelijk voor de brand. De rechter vond het drietal even schuldig, omdat zeker was dat ook degenen die niet hadden geschoten “willens en wetens de daden bij het woord zouden zouden hebben gevoegd”.
De partner van een van de drie slachtoffers zei na afloop blij te zijn met de uitspraak. “Mijn wens is uitgekomen, maar het is nog niet over”, zei zij. Met dat laatste doelt zij op het hoger beroep dat S. Urcun, de advocaat van Zé Carlos B. tegen het vonnis gaat aantekenen. “Deze uitspraak verbaast me zeer”, reageerde Urcun.
Of de anderen ook in hoger beroep gaan, is nog niet bekend. Het OM toonde zich erg tevreden over de uitspraak.

Bron: www.nu.nl

CWI opheffen?

Opheffen van het CWI en UWV, lost het werkloosheidsprobleem niet op. Wie dwingt een werkgever iemand aan te nemen die hij of zij niet wil hebben? Arbeidsbureau is opgeheven! Is het probleem opgelost? Kliq is opgeheven! Is het probleem opgelost? Reïntegratiebedrijven zouden het beter doen. Realiteit is dat 76% van de werkzoekenden hebben niets aan de reïntegratietrajecten gehad. Zolang Nederland het toestaat dat er sprake is van “moderne slavernij” (uitbuiting van mensen op de arbeidsmarkt) zal het probleem en de bureaucratie blijven bestaan. Natuurlijk kan een uitzendbureau soms sneller bemiddelen dan een CWI. Immers een uitzendbureau hoeft een Marokkaan niet in te schrijven, als zijn klanten geen Marokkanen op de werkvloer willen hebben. Een CWI is wel verplicht deze Marokkaan in te schrijven en wordt afgerekend op de bemiddeling van deze werkzoekende, die nergens gewild is. Dat is het verschil…