Heden ingesproken, tijdens de commissie Jeugd, gemeenteraad van Rotterdam.

Geachte voorzitter, geachte raadsleden, dames en heren, goede middag

Ik vraag uw aandacht voor het volgende:
Onlangs heeft een Rotterdamse moeder, twee baby’s als vondeling, op straat gezet. Iedereen praat nog steeds over de moeder, maar niemand zegt iets over de verantwoordelijkheid van de vader.

Normaal gesproken zijn zulke incidenten toch de gesprekken van de dag. Maar weinig hebben er wakker van gelegen. Er heerst een soort acceptatie: dat soort dingen kunnen gebeuren, ook bij ons, hier in Rotterdam. Deze gedachte c.q. houding is fout dames en heren.

De media kopten dat twee baby’s als vondeling op straat gezet worden omdat de moeder niet in staat zou zijn om voor deze baby’s te zorgen. Ondanks het feit dat u niet precies weet wat er gebeurd is, met de moeder en de baby’s van deze Rotterdamse vrouw, vraag ik van af deze kant, en ik hoop dat u ook met mij afvraagt: waar is de vader? Kan hij niet verantwoordelijk gesteld worden, voor deze baby’s, nu gebleken is dat de moeder wellicht niet in staat is/was om voor ze te zorgen?

Immers, een kind maak je met ze’n tweeën, nietwaar? Iemand die “onveilig” met een vrouw vrijt weet dat die vrouw zwanger kan raken. In dit geval moeten de lusten en lasten gedeeld worden. In Rotterdam lopen er veel kinderen rond, die niet erkend worden door hun vader. Bewust?

Baas in eigen buik
Een moeder is uiteraard baas in eigen buik… Vaak kan zij beter de vader van haar kind voorgoed vergeten. Maar dat wil niet zeggen dat de vader via de wettelijke wegen niet verantwoordelijk gesteld kan worden voor het kind, dat hij verwekt heeft! Het is mij ook bekend dat een moeder uit trots, schaamde of noodzaak, vaak kiest om de vader niet verantwoordelijk te willen stellen voor het kind dat hij verwekt heeft.

Verantwoordelijkheid van de overheid
Waarom zou de overheid voor het kind betalen als de vader in staat zou zijn om financieel bij te dragen? In dit geval zou men er voor moeten zorgen dat een moeder niet zomaar bij bepaalde instantie kan zeggen:
- ik weet niet wie de vader is van mijn kind
- ik heb geen contact (meer) met de vader van mijn kind

Rechten van het kind
Bovendien, door de vader buitenspel te zetten, wordt een van de rechten van het kind niet gerespecteerd. Een kind heeft recht om erkend te worden door een vader en een moeder.
Het is jammer dat Rotterdam, door deze houding, voor vader wil spelen. Weet u hoeveel kinderen er in Rotterdam zijn die niet door een vader erkend zijn? Schandalig!
Rotterdam is de Europese stad met de meeste kinderen zonder vader.

Motie Dos Santos
Toen ik nog raadslid was (2002-2006) heb ik middels een motie aandacht gevraagd voor de baby’s en kinderen van de jonge moeders in Rotterdam. Als antwoord op mijn motie kwam wethouder Geluk met het voorstel Papatax. Het was een creatieve manier om de vader financieel verantwoordelijk te stellen, wanneer een jonge moeder bij een uitkerende instantie zou aankloppen. Het was triest voor woorden dat partijen zoals CDA en PvdA, de zogenaamde familiepartijen en partijen die in theorie pretenderen op te willen komen voor de zwakkeren, de uitvoering van deze motie niet steunden. De geest van deze motie was juist bedoeld om de (tiener)moeders te ontlasten en de vader, als verwekker, meer te wijzen op eigen verantwoordelijkheid. Jammer, kennelijk ziet u het anders.

Agostinho dos Santos (14-11-2007)

Communicatie, 9 november 2007
Minister Vogelaar roept CWI op om langdurig werklozen thuis op te zoeken. ‘Als je bij iemand thuis komt, leer je veel over die persoon.

Mijn inziens, heeft deze minister te lang achter een bureau gezeten. Deze methodiek is van 1993 tot 2003 toegepast in Rotterdam. Bureau Migrant & Werk had deze mogelijkheid. Dat noemde we Intensieve Trajectbegeleiding, inbegrepen thuisbezoeken, indien noodzakelijk. In 2003, werd dit project geïntegreerd binnen arbeidsvoorziening. Later kwamen reïntegratiebureaus. Die zouden het beter doen. Vooral mensen zoals Vogelaar, die al jaren lang achter hun bureau gezeten zouden moeten beseffen dat bijna alles wat zij bedenken, al eens bedacht of uitgevoerd is. Dat is typerend voor de bewindslieden van PvdA. Steeds achter de feiten aanlopen. Jammer, want het kost zoveel tijd en geld…