Mijn pro’s en tegen’s

Om mijzelf politiek te kunnen plaatsen, geef ik hierbij een opsomming van mijn pro’s en tegen’s.

Ik ben voor:
1. Sterke en betrouwbare overheid

2. Multiculturele samenleving

3. Werk boven alles (uitkering, drugs, bedelen)

4. Eerlijke verdeling van welvaart, kennis en macht

5. Vrijheid van denken en handelen

Ik ben tegen:
1. Het verschijnsel dat niet werken voor veel mensen meer loont dan wel werken

2. De westerse koloniale gedachte (Bijvoorbeeld Amerika-Irak dossier)

3. Moderne slavernij (Bijvoorbeeld melkertbanen, ID-banen-gesubsideerd arbeid)

4. Valse profeten (Pastoors die het woord van God/Bijbel gebruiken om geld te verdienen)

5. Mensen die onder het mom van geloof of cultuur hun eigen verantwoordelijkheid ontlopen

Met andere woorden…

1. Het Nederlands systeem moet anders maar vooral rechtvaardiger
- Help eerst diegenen die geholpen willen worden
- Het gemeenschapsgeld moet eerlijker en effectiever worden besteed

2. Het Nederlands systeem is niet bevorderlijk voor zelfontplooiing en het nemen van eigen verantwoordelijkheid
“… Geef mensen geen vis, geef ze een hengel en leer ze zelf vissen…”
Het is alsof Nederland bang is dat mensen op eigen benen kunnen staan. Na het nieuwe elan in Rotterdam wordt steeds vaker geroepen dat mensen verantwoordelijk zijn voor hun eigen leven. Ineens moeten mensen die jarenlang zijn betutteld en doodgeknuffeld verantwoordelijk worden voor hun eigen leven. Weten ze nog wel hoe dat moet? Hebben wij ze dat niet verleerd?

3. Het Nederlandse systeem maakt mensen lui
Waarom zou ik hard werken en vroeg opstaan voor een schoonmaakbaantje terwijl mijn buurman, die een uitkering krijgt, tot 12.00 uur kan uitslapen en als bonus gebruik mag maken van allerlei subsidieregelingen?

4. Geen zinloze debatten meer in de Gemeenteraad van Rotterdam
In de periode 2002-2006 hebben we in de Rotterdamse Gemeenteraad te vaak debatten gevoerd die eigenlijk in kerken of moskeeën thuishoren. De overheid moet zich niet bemoeien met zaken die het geloof betreffen. Laat alle gelovigen met rust.

5. Integratie is goed maar niet ten koste van jezelf
Integratie kan succesvol zijn indien de samenleving ook bereid is de nieuwkomer als een individu te accepteren. Iedereen moet zich thuis kunnen voelen in Nederland. Wie ervoor kiest om in Nederland te wonen, is verplicht zijn best doen om te participeren. Echter, het is niet goed om de wereld te veroveren en jezelf daarbij te verliezen.

6. Investeer in mensen in plaats van in projecten
De afgelopen jaren zijn er veel projecten gecreëerd. De politiek creëerde projecten voor de allochtone bakker uit Delfshaven en Charlois om zijn bakkersbedrijf op te zetten. Prima initiatieven natuurlijk. Maar wat de politiek daarbij vergat, was om ook de autochtone bakker te leren hoe hij “allochtonenbrood” moet bakken.

7. Deurbeleid
We praten over integratie maar we creëren onze eigen muur. We creëren plaatsen waar alleen autochtonen komen en plaatsen die alleen maar voor allochtonen zijn bedoeld. Het is vals en gemeen dat een jongen van 18 jaar, geboren en getogen in Rotterdam, wordt geweigerd in een Rotterdamse discotheek.

8. De zwaarste lasten voor de sterkste schouders
Op het gebied van werk, wonen, kennis, welvaart en welzijn verschil ik niet veel van de meeste partijen die armoede willen bestrijden en die weten dat de zwaarste lasten door de sterkste schouders gedragen moeten worden.

9. Zwarte en witte scholen
We moeten af van de term zwarte en witte scholen. De benaming ‘zwarte en witte scholen’ is discriminerend, niet meer van deze tijd en doet sterk denken aan begrippen als ‘apartheid’en het slavernijverleden van het Amerika. Bovendien werkt het stigmatiserend en draagt het niet bij aan de positieve beeldvorming over allochtone leerlingen en hun latere carrièrekansen.

10. Gebruik dezelfde teksten tijdens en na de campagne
Bij veel partijen is het zo dat er tijdens de campagne van alles wordt beloofd. Nadat de stemmen geteld zijn, wordt het vaak een ander verhaal. “We heffen het glas, we doen een plas en alles blijft zoals het was…” Mij mag u op mijn woorden afrekenen. Daarom zal ik tijdens en na de campagne met dezelfde mond praten.