Terug naar beginpagina

11. Mijn gedichten

Geplaatst in Columns door Agostinho op 6 juli 2005 @ 03:19 uur

Erasmus help
Ik zou graag woorden willen vinden
Om te kunnen zeggen
Waarom Rotterdam aan het veranderen is …
Mensen die ooit buiten Rotterdam kwamen roepen: Rotterdam zet door
Applaus voor alle doorzetters van Rotterdam…
Maar is dit niet eng?
”….. Ach wat maakt het uit
”….. Zelfs een stad zonder verleden kan dit niet snappen
Nu sta ik hier… Alsof alles doorgedraaid is…
Gisteren stond ik (nog) op een andere plek
Wat zou Erasmus nu denken?
Sorry Erasmus…
Rotterdam is niet meer de stad die je achterliet
Mensen zijn heen gegaan
Anderen zijn in de plaats gekomen
Nu wordt ons alles ontnomen
Mensen hebben hun buik vol… Vol van wat?
Rotterdam wil opnieuw geboren worden…
Éen kindje is al geboren…. Vader is van hier, wel met Duitse bloed…
Moeder is van het land dat huilde toen Evita vertrok…
Maar dit kindje is rijk geboren, mijne dames en heren
Dus ze is geen partij voor de kinderen van mijn Maria, Ghadischa, en Fatima
De Rotterdamse wangetjes verkleuren
Uit schaamte? Koud? Of misschien gebrek aan stromend bloed?
De bestuurders van Rotterdam bekennen kleur:
En komen met de plannen: Rotterdam zet door… Op weg naar een stad in balans…
Rijk-Arm-Wit-Zwart-Gewenst-Ongewenst
Erasmus, ik wil mijn stad terug
Nu gebruik ik woorden als wapen
Maar ik kan makkelijk praten:
Ik heb Brood-Bed-en Bad
Door mijn Nederlanderschap en “maandelijkse beloning” kan ik alle grenzen passeren
Vrijheid… Blijheid… Daar ben ik u dankbaar voor…
Maar wat zullen de “ongewensten” doen?
Daarom ben ik zo bang, dat we de boel niet meer bij elkaar kunnen houden
Stel je voor:…
Nee, ik moet er niet aan denken…
Zeker niet vanuit deze plek…………….
Erasmus…Geest van Erasmus… Help mij… Help ons… Help Rotterdam

Erasmus van Rotterdam 1467-1536
Het zal je misschien niet ontgaan zijn: er woedt een ware strijd tussen Gouda en Rotterdam over de wortels van Erasmus. Is hij nou in Gouda of in Rotterdam geboren? Wetenschappers van beide fronten beweren 100% zekerheid te hebben over de locatie- daar schieten we dus niets mee op. Voor Erasmus zelf, die zijn geboortestad altijd heeft verdoezeld, maakte het al helemaal niet uit. In een brief uit 1520 schrijft hij: “Het lijkt me weinig uit te maken, waar iemand geboren is. Me dunkt, het is een ijdele vorm van verheerlijking wanneer een stad of een land er prat op gaat een mens te hebben voortgebracht die groot werd door zijn eigen inspanningen, zonder de hulp van zijn geboorteland. Het land dat hem groot maakte heeft meer recht hem te beroemen dan zijn geboorteland.”

4 Reacties op '11. Mijn gedichten'

  1. Agostinho zei,

    op 9 mei 2006 @ 13:49:

    De sigaret van Tina

    De rook verdween de lucht in
    De as werd één met de grond
    De peuk zal nog ergens rondzwerven

    “…Wie heeft een sigaret voor mij…?”
    Ik mocht mee roken
    Tina gaf mij een sigaret zonder te vragen of ik wel kon roken

    Daar stond ik dan
    Sigaret in mijn hand
    Blazen naar de hemel alsof het niets was

    Of ik nooit gerookt had?
    Nee, dat was mijn eerste sigaret van Tina

  2. Agostinho zei,

    op 9 mei 2006 @ 14:02:

    Pedrinho het kind van een kindermeisje…
    (Gericht aan mijn vriend Pedrinho)

    Ik Pedrinho…
    Op straat speelde ik met de kinderen van de baas van mijn moeder
    Zolang haar baas niet in zicht was
    Samen renden we weg
    Wat kon ik hard rennen zeg!
    ‘Zag je dat mama…( )…zus?’

    Ik Pedrinho…
    Soms viel ik, maar ik stond weer snel op
    In de ogen van mijn moeder: niets aan de hand
    Nee, ik mocht niet huilen,
    Anders zou ik de volgende keer niet meegaan

    Ik Pedrinho…
    Voor mij was er geen gevaar
    Mijn moeder lette op de kinderen van haar baas
    Als ik hard schreeuwde om aandacht te krijgen
    Dan zei ze ‘ pssst’
    Als ik in de bomen klom om te laten zien hoe groot ik was
    Keek ze niet

    ‘Kijk is hoe hoog ik klim, mama…( )…zus!’

    Ik Pedrinho…
    De kinderen van de baas van mijn moeder waren niet goed met spelletjes
    Ik kon ze allemaal aan
    Als het moest dan speelde ik gewoon met stenen en zelfgemaakt speelgoed

    Ik Pedrinho…
    Voortdurend moest mijn moeder de kinderen van haar baas in de gaten houden.
    Als ze vielen… viel ik expres mee
    Ze werden onmiddellijk door mijn moeder in de armen genomen,
    schoongeveegd en getroost

    Ik?
    Ik moest mezelf schoonvegen

  3. Agostinho zei,

    op 19 april 2007 @ 14:53:

    Het meisje met zeeogen

    Jij meisje van mijn droom
    Ik zag je blauwe ogen
    Die kleuren deden me denken aan die zee die ik achterliet
    Ik kreeg ineens zin om in jouw ogen te zwemmen
    Ik wilde dat jij de zee was
    En ik een schip zonder bemanning
    Jij bent dat meisje van mijn droom
    Ik heb je nodig: zoals een schip zee nodig heeft om te kunnen varen
    Maar ik moet nu naar binnen
    Ik ben een jongen van zestien
    Ik kom werk zoeken om mijn familie te helpen

  4. Agostinho zei,

    op 19 april 2007 @ 14:53:

    De jongen met koffieogen

    Jij jongen van mijn droom
    Ik zag je bruine ogen
    Die kleuren deden me denken aan die koffie die ik dronk
    Ik kreeg ineens zin om jou op te drinken
    Ik wilde dat jij koffie was
    En ik koffiemelk van Friesche Vlag
    Jij bent die jongen van mijn droom
    Ik heb je nodig: zoals koffie melk nodig heeft om bruin te worden
    Maar ik moet nu naar binnen
    Ik ben een meisje van zestien
    Ik moet mijn huiswerk maken